Random Encounters : Longing for Sanctuary

Madali akong mapagod ngayon.  Although technically wala pa akong ginagawa sa office sa ngayon.  That makes me wonder more.  But based on experience mas madali nga akong mapagod kung wala akong ginagawa.  I just viewed Edjie's Album a few minutes ago.  Waaahhh, nainggit ako.  Beach!!!  Naalala ko tuloy yung stay namin sa Puerto Galera last Holy Week.  Nakaka-relax.  The fresh air, the waves, the sun's rays.  Not to mention my love to water.  Wala nang mas nakakarefresh pa sa ilang araw na stay sa isang remote island na konti lang ang tao (we stayed on the unpopulated area of puerto galera).

Kahit hindi beach.  I just feel going to a much lesser depressing place.  Going back to basics.  Nagluluto sa pugon, Nagsasalok ng tubig galing sa balon, naglalaba sa tabing sapa, nanghaharana sa babaeng iniirog (kilig).  Rural life is something I haven't experienced for so long.  Mula nang lumuwas na lahat ng kamag-anak namin from province, hindi na kami masyado nakakapunta sa probinsya.  Gusto ko ulit makarinig ng mga kuliglig sa gabi at  Makipagkwentuhan sa mga kapitbahay habang nilalanghap ang hilagyo ng hanging probinsyano. 

Urban Lifestyle with all the new technology and fast paced life leaves everyone of us stressed and depressed kahit na minsan wala naman tayong ginagawang mabigat na trabaho.  The closest thing we can be in touch with nature is during rainy seasons.  When we watch the raindrops hits the cab's window, nararamdaman natin na ang bawat patak ay parang humahaplos sa ating pagal na kaluluwa.

Sa halip na makatulong ang mga makabagong imbensyon ngayon, lalo itong nakasasama sa atin.  Ang mabilis na pagtakbo ng oras ay siya ring bilis ng paglipas ng buhay ng tao.  A friend once told me, Life is too short. 

No one knows how or when our life ends.  So just enjoy life with people you think is important to you and look for the sanctuary that will give peace to your tired soul.