After being sick for almost a week (that will surely hurt my next pay slip, oh well), I'm here and ready to go back to work. If my luck map is correct, by tommorrow (Saturday) I will be ready to go and get back in front of my workstation to attend on my work loads.
Hindi ko na matandaan kung kailan yung huling nagkasakit ako nang matindi. Actually ito pa lang yung record breaking since 1 week halos akong nagkasakit. Usually kasi 1 hanggang 2 araw lang tapos kaya ko nang pumasok. At never akong nabinat. Ngayon lang. Kaya nga akala ko makakapasok na ako noong huwebes.
Last night a church worker came to our house sa request na rin ng lola ko. Sabi nga, iba pa ring gamot ang pananampalataya. Pinanalangin nila ako at pinahiran ng binasbasang langis ng Olivo sa dibdib at likod. Kasama ng huling panalangin ay ang pag-asang mapagaling ako sa aking karamdaman na nagpahirap sa akin sa loob ng 5 araw.
To be honest. I don't know kung saan pa ako magsisimula dahil naiimagine ko na ang tambak na trabahong naiwan. I miss my opis. Namiss ko yung mga Sales na nagungulit tungkol sa project, yung Lunch kasama sina Pao, Alvin, Ann at Cheekie, yung pangungulit ni Jayson tungkol sa Wedding Invitation niya na hanggang ngayon di ko pa rin nagagawa at siyempre malilimutan ko ba ang mga taong in love na sa araw-araw na ginagawa ng diyos ay iniinda ang sakit at nilalasap ang tamis ng umibig (sunugin ang lab!!!!).
And maybe. This is just what I really need. To go back to work. Minsan may bitamina rin ang buong araw na tambak na trabaho at walang katapusang puyatan sa overtime (di ba Carl).
Yeah, Maybe I just wanna go back to work.
Hindi ko na matandaan kung kailan yung huling nagkasakit ako nang matindi. Actually ito pa lang yung record breaking since 1 week halos akong nagkasakit. Usually kasi 1 hanggang 2 araw lang tapos kaya ko nang pumasok. At never akong nabinat. Ngayon lang. Kaya nga akala ko makakapasok na ako noong huwebes.
Last night a church worker came to our house sa request na rin ng lola ko. Sabi nga, iba pa ring gamot ang pananampalataya. Pinanalangin nila ako at pinahiran ng binasbasang langis ng Olivo sa dibdib at likod. Kasama ng huling panalangin ay ang pag-asang mapagaling ako sa aking karamdaman na nagpahirap sa akin sa loob ng 5 araw.
To be honest. I don't know kung saan pa ako magsisimula dahil naiimagine ko na ang tambak na trabahong naiwan. I miss my opis. Namiss ko yung mga Sales na nagungulit tungkol sa project, yung Lunch kasama sina Pao, Alvin, Ann at Cheekie, yung pangungulit ni Jayson tungkol sa Wedding Invitation niya na hanggang ngayon di ko pa rin nagagawa at siyempre malilimutan ko ba ang mga taong in love na sa araw-araw na ginagawa ng diyos ay iniinda ang sakit at nilalasap ang tamis ng umibig (sunugin ang lab!!!!).
And maybe. This is just what I really need. To go back to work. Minsan may bitamina rin ang buong araw na tambak na trabaho at walang katapusang puyatan sa overtime (di ba Carl).
Yeah, Maybe I just wanna go back to work.
yay!!! Jori!!! :D
ReplyDeleteyey jori! welcome bak!
ReplyDeletela kang paid sick leave kuya?
ReplyDeletegood to have you back jori!
ReplyDeleteat least oks ka na bro :)
ReplyDeletedapat papasok ako kanina eh. Nanood na lang muna ako ng Indiana Jones, lolz.
ReplyDeleteyeah, I'm back hehehehe.
ReplyDeletemiss kona lunch break kasama kayo guys.
ReplyDeleteJORI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Yeheys going to be better now that your back!
ReplyDeleteHahaha, di rin. Yehey is better dahil sa ating lahat. Sorry for the hassles. Now I'm back to business ^_^
ReplyDelete